'De President'

36#2019

Gregg Hurwitz heeft al eerder over dit 'project' geschreven. Het duurde even voordat ik de hoofdpersoon herkende. Daarna wordt je door een verhaal gezwiept dat volstrekt ongeloofwaardig als gewelddadig is, maar je toch door laat lezen. Spanning met een vleugje altruïsme van de hoofdpersoon werkt goed.

Het Orphan-project was in een ver verleden opgezet om de beste geheim agenten op te leiden die de Verenigde Staten ooit hebben gehad. Nu is echter op het allerhoogste niveau besloten om alle Orphans uit de weg te ruimen. Maar Evan Smoak – Orphan X – besluit terug te slaan. Zijn doelwit is niemand minder dan de man die destijds aan de wieg stond van het programma en die nu de best beveiligde persoon ter wereld is: de president van de Verenigde Staten.

Maar president Bennett weet dat Evan het op hem heeft voorzien en zet de tegenaanval in. Hij activeert de enige figuur die de kwaliteiten en ervaring heeft om Evan op te sporen en voorgoed uit te schakelen: de eerste rekruut van het programma, Orphan A.

'Het weesmeisje'

35#2019
In het verleden heb ik een kleine verzameling Courths Mahler gehad en die 'keukenmeidenromans'
graag gelezen. Dit is een moderne Courths Mahler, alles wat zo'n roman moet hebben zit erin.
Het geheel is 'modern' geschreven en naar de 21ste eeuw gehaald, maar de basis is nog hetzelfde.
Weinig verrassend, ik had gehoopt op een ander einde, maar het leest makkelijk weg.

Augsburg, 1913. Het jonge weesmeisje Marie voegt zich als keukenmeid bij het personeel van het imposante landhuis van de familie Melzer, die in de textiel hun fortuin hebben verdiend. Tussen de hardwerkende bedienden probeert Marie haar plek te vinden. Katharina, de mooie, jongste dochter van de Melzers, bereidt zich op datzelfde moment voor op het balseizoen. Eindelijk zal ze aan de buitenwereld worden voorgesteld. Haar broer Paul, de erfgenaam van de familie, lijkt zich afzijdig te houden en geeft de voorkeur aan zijn studentenleven in München... totdat hij Marie ontmoet.
Het weesmeisje is een heerlijke reis naar een prachtige villa uit de vorige eeuw, waar tussen de keurig gedekte tafels en de chic geklede dames liefdes, intriges en geheimen broeien.

Een rijke textielfamilie in Duitsland vlak voor de Eerste Wereldoorlog: vader, moeder, zoon, twee dochters en het personeel, in een prachtige villa vlakbij de fabriek, en een nieuw keukenmeisje uit het weeshuis. Allemaal hebben ze hun verhaal, sommigen een geheim. De afkomst van het weesmeisje, de liefdesperikelen van de dochters en het leven in een grote textielfabriek spelen een grote rol en worden goed uitgewerkt; de personen zijn geloofwaardig. Het resultaat is een op zich simpele roman over de verschillen tussen de rijkere klasse en de armere klasse, die echter zo vlot is geschreven en met zo veel goede details dat hij tot het eind de aandacht vasthoudt.

Thuiskomen

Thuiskomen

Stommelend liep hij de trap op. Het was half zes. Vijf dagen in de week liep hij om half zes de trap op. Trok zijn jas uit en hing die in de gang aan de kapstok. Het huis was dan stil. Vrouw en kinderen wisten dat ze stil moesten zijn. Zijn vrouw maakte geluiden in de keuken waar zij met het eten bezig was, maar zei alleen tegen hem “Wil je thee”.
Vijf dagen in de week stelde zij om half zes deze vraag en bromde hij “Ja”.
Dan liep hij de kamer in, bromde tegen een van de kinderen ‘eruit’ als er nog iemand in zijn stoel zat en ging zitten. Trok zijn schoenen uit en zette deze zuchtend naast zijn stoel en pakte vanaf de andere kant zijn haren pantoffels en deed deze aan.
Hij zuchtte nogmaals en greep naar de krant die al klaar lag. Daar zat hij dan achter
wanneer de thee kwam en hij ‘dank je’ bromde.
Alles in huis hield de adem in totdat er tafel werd gedekt. Dan was hij voldoende van zijn werk losgekomen om gepraat, geklets en gegiechel van de kinderen te kunnen verdragen.

'De ideale bruid'

34#2019
Lekkah, voor mooi weer buiten.
Michael Anstruther-Wetherby heeft alles mee om een machtig man te worden in het Engelse parlement. Hij is van adellijke afkomst, enorm charmant, en heeft invloedrijke connecties. Het enige belangrijke aspect dat nog aan zijn succesvolle toekomst ontbreekt is, de juiste echtgenote. Michael heeft zijn zinnen gezet op de schuchtere, negentienjarige Elizabeth. Zij moet zijn ideale bruid worden. Maar hij vindt een formidabele tegenstandster op zijn pad: Caroline Sutcliffe, de eigengereide tante van het meisje, die weet dat haar nicht verliefd is op een ander. Caroline heeft al een ongelukkig huwelijk achter de rug en wil beslist niet dat Elizabeth hetzelfde overkomt. Zij zal die mooie Michael wel eens even aanpakken.

Hij krijgt belangstelling voor Caro, jonge weduwe van een ambassadeur, die een uitstekende gastvrouw is. Ze wil echter niet hertrouwen. Dit zelfstandig te lezen deel van de populaire Cynster-romanserie* van de Australische auteur valt op door de uitstekende opbouw, de goede detectivesubplot en grote vaart, die de roman heel prettig leesbaar maken.

'Façade'

33#2019
Hij leek zo aardig.
Dat je hem ontmoette, was toeval.
Of niet?
Twee jaar na haar pijnlijke scheiding komt jonge moeder Iris van der Steen eindelijk aan vakantie toe. Een roadtrip dwars door snikheet Europa met oldtimer Toet, en stapels cassettebandjes uit haar jeugd, moet haar dichter bij zichzelf en bij haar reislustige moeder in Portugal brengen. Wanneer ze de knappe, charismatische sportinstructeur Mischa de Jong laat instappen lijkt de reis een romantische wending te nemen.
Maar Mischa is niet wie hij zegt te zijn.
Façade is Verhoefs meest beklemmende thriller ooit; je doet geen oog meer dicht.

Eindelijk heeft oermoeder Iris van der Steen even tijd voor haar zelf, wanneer haar zoontje Levi met zijn vader op vakantie gaat. Tijd voor zichzelf, want het is lang geleden dat het echt alleen om Iris heeft gedraaid. Zij reist af in haar moeders oude Defender, genaamd ‘Passepartout’. Vier dagen reizen via de toeristische route naar het dorpje in Portugal, waar haar moeder en haar vriend Philippe wonen. Bij ‘toeval’ komt ze via een ongelukkige botsing een leuke man uit de sportschool tegen, Mischa de Jong. Hij is liftend op weg naar Frankrijk, vanuit haar schuldgevoel neemt ze hem mee. Samen met Mischa lijkt de reis een stuk aangenamer te worden. Maar bestaat toeval eigenlijk wel, en wat is eigenlijk aangenaam?

'Betoverend weerzien'

32#2019
Zo'n boekje dat je altijd kunt wegleggen, maakt niet uit, het loopt ook altijd goed af. Daarom tussendoor erg plezierig.

Sommigen zeggen dat het is omdat ze zo vurig zijn en vastberaden. Anderen beweren dat het hun verleidingskunsten zijn. Maar eigenlijk maakt het niets uit wat Griekse mannen zo sexy maakt. Ze zíjn het gewoon. Drie jaar geleden zag Natalie hem voor het laatst. Toen lag ze bij Christo in zijn bed... en wees hij haar meedogenloos af. Nu staat ze opnieuw oog in oog met hem. Natuurlijk is ze hem nooit vergeten - alleen al niet vanwege die vernederende ervaring. Maar tot haar ontzetting voelt ze zich óók nog steeds tot hem aangetrokken. En dat lijkt nu wederzijds...

Deeltje ('Passie') uit een reeks romantische pockets van Engelse oorsprong. Klassieke liefdesverhalen waarin een man en een vrouw elkaar ontmoeten, een van beiden bedenkingen heeft tegen een relatie, een of meer misverstanden uit de wereld geholpen worden, ze samen toch een stel worden en gelukkig verder leven. De moraal is weinig conventioneel. Romantische, luchtige verhalen met een vrijmoediger aanpak van de lichamelijke liefde.

Ademloos

Het was niet vandaag en ook niet gisteren, maar eens stond ik ademloos op 5300 meter op de flank van de Chacaltaya, hoog boven La Paz in Bolivia. Ademloos door het uitzicht, ademloos ook vanwege het gebrek aan zuurstof, geboeid door een aan de berg hangende hut, die werd uitgebaat door een wat verdwaalde Oostenrijker. Onwezenlijk in de sneeuw met onvoldoende adem om een paar meter omhoog te kunnen lopen.
Het was daar dat ik op reis het meest adembenemende toilet meemaakte. In een stal bij wat lama’s was een hokje met stro, het was de bedoeling dat mensen en lama’s daar hun behoeften deden. Onaards ook om daarna naar beneden te lopen, voor het vervoer uit, terwijl de wind en de hoge wolken op deze knisperheldere dag van achter laag over je hoofd hoorbaar naar voren schuiven. In de diepte meren, niet in te schatten hoe groot door de afstand, met prachtige diepe kleuren door de mineralen in het water.