Een dik boek qua inhoud. Het algemene verhaal is mij bekend, de hoofdfiguren uit het verhaal ken ik van naam. Verder heeft de schrijver het goed gedaan met de dialogen die aandoen of je erbij staat.
De hoofdpersoon is een intrigant van het zuiverste water die zelfs de regie wenste te hebben na zijn verscheiden. Daarin vergiste hij zich en dat was een meer dan redelijke straf voor deze persoon.
Het tijdperk is goed getroffen in woord en (geschreven) beeld(ik heb een fijne fantasie). Een heel goede historische roman is het eindoordeel.
Het is 1650. Achter de pracht en praal van de Gouden Eeuw zijn ontluisterende intriges rond stadhouder Willem II gaande. Spin in het web is Cornelis Musch, griffier der Staten-Generaal, een ambtenaar die er heimelijk in is geslaagd de machtigste man van de Republiek te worden. Na de verrassingsaanval van Willem II op Amsterdam in de zomer van dat jaar en de arrestatie van zes Hollandse Statenleden, die in Slot Loevestein gevangen worden gezet, komt Musch meer en meer alleen te staan. De onthulling van alles wat hij over zijn vijanden weet is zijn ultieme wraak. Met historische gegevens als basis weet Jean-Marc van Tol in deze wervelende en intrigerende roman naast de ondergang van Cornelis Musch (1593-1650), de opkomst van Johan de Witt (1625-1672) op kleurrijke wijze tot leven te wekken. Hij doet dit aan de hand van memoires, getuigenissen, brieven en andere egodocumenten van verschillende hoofdpersonen uit het verhaal, onder wie (naast Musch en De Witt) Willem II, Frederik van Dohna, Jacob Cats en Constantijn Huygens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten